Graf verzetsvrouw Metje van Dijk-Boogaard blijft behouden
Op een boerderij in Nieuw-Vennep vonden tijdens de Tweede Wereldoorlog honderden mensen een veilige schuilplaats. De familie Boogaard bood onderduikers bescherming en hielp hen uit handen van de Duitse bezetter te blijven. Een van de familieleden was Metje van Dijk-Boogaard, die ook Joodse kinderen in veiligheid bracht. Haar graf op begraafplaats Lindenhof blijft behouden. De gemeente heeft het aangewezen als historisch graf.
Aan de Rijnlanderweg in Nieuw-Vennep stond tijdens de oorlog een boerderij die voor veel mensen het verschil maakte tussen vrijheid en gevangenschap, tussen leven en dood. De familie Boogaard werkte samen met het plaatselijke verzet en bood honderden onderduikers een schuilplaats. Vanuit de boerderij werden mensen ook naar andere veilige adressen gebracht.
Metje van Dijk-Boogaard (1919-2015) speelde een actieve rol in dit verzetswerk. Ze hielp bij de verzorging en bescherming van onderduikers en bracht Joodse kinderen in veiligheid. Na haar huwelijk met Evert van Dijk bleef ze de familienaam Boogaard gebruiken.
Bijzondere erkenning
Voor haar moed ontving Metje in 1985 het Verzetsherdenkingskruis. In februari 2026 erkende het Israëlische herdenkingsinstituut Yad Vashem haar als Rechtvaardige onder de Volkeren. Deze onderscheiding is bestemd voor niet-Joden die tijdens de Holocaust Joden hielpen, vaak met gevaar voor eigen leven. De onderscheiding werd op 3 september 2026 postuum aan haar familie uitgereikt.
Herinnering voor toekomstige generaties
Metje ligt samen met haar echtgenoot Evert van Dijk begraven op begraafplaats Lindenhof in Nieuw-Vennep. De grafrechten verliepen in september 2026. De familie heeft de gemeente nu gevraagd het graf aan te wijzen als historisch graf. Dat verzoek is gehonoreerd. De gemeente neemt het onderhoud over en zorgt ervoor dat het graf behouden blijft.
Ook komt er een bordje met een QR-code bij het graf. Bezoekers kunnen daarmee meer lezen over Metje, de familie Boogaard en hun betekenis voor het verzet.
Het graf op Lindenhof is daarmee meer dan een laatste rustplaats. Het blijft een zichtbare herinnering aan mensen die in een tijd van vervolging en gevaar hun deuren voor anderen openden.