.

Kruisweg moet de place to be worden van Hoofddorp

Als ik nadenk over het stadscentrum van Hoofddorp, komen de zinnen als vanzelf. Ik ben nu drie maanden wethouder – en daarmee ook, samen met Jurgen Nobel, verantwoordelijk voor de ontwikkelingen in het stadscentrum van Hoofddorp. Wat is er mooier dan mee te mogen werken aan de toekomst van Hoofddorp.

Elke steen hier heeft waarde voor me. Op deze straten ligt mijn ziel. Onlangs stond ik bij de gesloopte Deining te kijken en gingen de gedachten weer naar vroeger. Hier had ik catechisatie. Dit hoorde bij de Marktpleinkerk. Ik zie mezelf in korte broek hier rondrennen, met half lang haar, wapperend in de wind. Mijn ouders vierden in de Deining hun 25-jarig huwelijk. 

Ik ben hier geboren op de boerderij van mijn ouders. We zijn destijds verhuisd, omdat toen de wijk Overbos werd gebouwd. We hebben het dan over de jaren tachtig. Dat was best een heftige periode en bracht onzekerheid met zich mee, want een boerderij verplaats je niet zomaar. Maar ook toen ging Hoofddorp mee in de vaart der volkeren.


Foto: Johan Rip. Fotograaf: Margo Oosterveen.
 

Hoofddorp was toen nog dorps. Ik zie nog voor me hoe de koeien werden afgeleverd bij Slagerij Kroezen, die soms het hazenpad kozen. Het graan brachten we bij Immink en, heel vroeger, naar de molen van de oom van Herman Koning, nu fractievoorzitter van het CDA. Dat waren andere tijden. Ik denk terug aan snackbar Krijn en Pop, waar we na een avondje stappen terechtkwamen. Als je zin had om verder te stappen, kon je naar de overkant om in het “Schuitengat” nog een laatste glas te drinken. En bij slecht weer stapte je vervolgens op een bus van Maarse & Kroon naar huis. Ik wil maar zeggen: ik kan hier uren over praten. De kruisweg is levendige historie voor mij.

Warme herinneringen zijn het. Als ik terugdenk aan Illiade, het jongerencafé, waar ik zes jaar achter de bar stond, besef ik ook: wij hadden voldoende aan het dorp, zoals het toen was. Maar de huidige tijd vraagt om meer. Mijn kinderen gaan vaak naar Amsterdam of Haarlem voor de gezelligheid. Dat hoeft straks niet meer. Want we zijn bezig het stadscentrum levendig te maken. Wat mij betreft moet je onderscheidend willen zijn in relatie tot de omliggende steden. De Kruisweg moet eigenlijk de place to be van Hoofddorp worden. Het moet weer allure krijgen. 

Wat voor mij belangrijk is, is dat we die herinneringen levend houden en dat we respect hebben voor onze identiteit. Ik noem bijvoorbeeld de rotonde bij de Kruisweg, met op ieder punt een markant gebouw, zoals Hotel de Beurs, het Polderhuis, de Marktpleinkerk en het oude Raadhuis. Allemaal iconische gebouwen, symbolisch vanuit vier windrichtingen. In de architectuur bij de ontwikkeling van het stadscentrum moet de geschiedenis en de identiteit van Haarlemmermeer terugkomen. 

Hoofddorp heeft straks 100.000 inwoners. Dan ben je een grote jongen. En we hebben nu de kans om het verschil te maken. We willen een gevarieerd en prikkelend aanbod. Dan zul je ook de vinger aan de pols moeten houden in wat je wel en niet wil. We moeten waken voor het neerzetten van een copy-paste stadscentrum zoals je die in sommige willekeurige stadscentra tegenkomt.

Als ik over een aantal jaar mijn kleinkinderen hier rondleid, wil ik ze trots laten zien waar opa aan meegewerkt heeft. Het belangrijkste hierin is het thuisgevoel. In Hoofddorp is het gezellig en ben je thuis.
 

Gepubliceerd op: 
12 jun 2020