Maatvast voorzichtig open

Deel deze pagina
“We gaan weer open”, zegt directeur Maarten Askamp van Maatvast. Maar hij zegt het met een klein stemmetje. Niet omdat hij niet blij is dat de 26 dorpshuizen en wijk- en jongerencentra weer opengaan, want dat is hij juist wel. “Maar ik ben ook bezorgd.”

“Voor mijn personeel: de 70 mensen in dienst en de 350 vrijwilligers. Maar ook voor de bezoekers van wie we er normaal gesproken duizenden per week over de vloer komen. Van al die mensen wordt een enorme discipline gevraagd om zich aan de regels te houden. En geduld, want lang niet alles zal direct volle bak kunnen. Ik weet nu al dat we mensen moeten teleurstellen.”

Sluipgangetje 

De Maatvast-locaties zullen niet met één grote knal weer opengaan, maar in een sluipgangetje en een beetje bij beetje, zegt de directeur van Maatvast.  De eerste belangrijke datum is 1 juni. Vanaf die dag openen de verschillende sociaal-culturele accommodaties hun deuren voor maximaal 30 personen per locatie. Dat is inclusief Maatvast-personeel.

“Overal zal minstens één personeelslid van Maatvast aanwezig zijn. Hij of zij ziet erop toe dat alles gaat volgens de regels en grijpt als het nodig is in.” 

Vanaf 15 juni wil Maatvast meer activiteiten per locatie een kans geven.

“Dan hebben we al wat ervaring opgedaan en kunnen we beoordelen of het verantwoord is om nog meer open te gaan.” 

Vanaf 1 juli kunnen maximaal 100 personen in de dorpshuizen en wijk- en jongerencentra terecht. 

Protocollen 

Tot 1 juni hebben Askamp en zijn mensen hun handen vol aan protocollen. Om te beginnen een ‘parapluprotocol’ namens Maatvast dat voor alle betrokkenen geldt. Verder één per locatie. “Er is niet één locatie hetzelfde, de situatie in De Waterwolf in Vijfhuizen is niet te vergelijken met het dorpshuis in Badhoevedorp”, zegt Maarten Askamp. En ook voor de verschillende activiteiten moeten afspraken worden gemaakt.

Niet om de hals vliegen 

Maarten Askamp is duidelijk: voorlopig kan en mag er nog heel veel niet. “De vrijwilligers zullen op 1 juni als de deuren opengaan de beheerders om de hals willen vliegen. En andersom. Dat mag nog niet”, geeft hij als sprekend voorbeeld. Maar er zijn er veel en veel meer. “Neem ook onze ontmoetingsfunctie, onze basis. Die kunnen we niet waarmaken. Ik kan moeilijk een teller bij de deur zetten die bezoekers moet tegenhouden.” 

“Ik krijg er slapeloze nachten van”, zegt hij. “Ik wil niet in het nieuws komen als besmettingshaard. Ik wil niet dat er iemand ziek wordt door zijn werk in of bezoek aan een van onze locaties.”

Eenzaamheid 

Toch, maakt hij óók duidelijk, is dicht blijven tot de kust veilig is en al het coronagevaar geweken, geen optie.

“Juist de afgelopen maanden toen we de deuren op slot moesten houden, is ons duidelijk geworden dat wij onmisbaar zijn in de Haarlemmermeerse samenleving. Nog meer en nog langer eenzaamheid is voor heel veel ouderen echt niet te harden. Ik krijg signalen dat ze ten einde raad zijn, dat de muren op ze afkomen. Maar vergeet ook de jongeren niet. Die worden ook gek als ze dag in dag uit, maandenlang, niet verder komen dan op de bank bij hun ouders thuis.” 

“Er hebben zelfs vrijwilligers en bezoekers voor het raam gestaan met die ene onvervulbare wens: ik wou dat ik naar binnen mocht. Vergis je niet in de vrijwilligers. Voor hen is hun werk voor Maatvast een levensvervulling. Die ineens weg viel. Van diezelfde vrijwilligers en van de beheerders, die op alle mogelijke manieren contact hebben onderhouden met de bezoekers, heb ik veel signalen gekregen over de eenzaamheidsexplosie nadat wij dicht moesten. Samen eten. Weg was het. Mensen die al twintig jaar in de beginnersgroep Engelse les zitten. Niet omdat ze zo slecht in Engels zijn maar omdat die lessen hun contactmomenten zijn. Weg was het. Biljarters die nog maar weinig van elkaar vernamen en zich zorgen maken om elkaar. Echt schrijnende verhalen.”

Biljartballen 

Hoewel Maatvast nog maar net is begonnen aan de protocollen, voorziet Maarten Askamp al enkele knelpunten. Bijvoorbeeld de regel dat maar één persoon tegelijk naar het toilet mag. Dat er maar één persoon achter het buffet is toegestaan. Dat zware koersballen (in tegenstelling tot biljartballen) niet gemakkelijk zijn schoon te maken. ”Koersbal zal voorlopig nog niet kunnen worden gespeeld.”. Ook bingo in een grote groep niet. Sowieso ligt het voor de hand dat groepen moeten worden verdeeld. En ook zal het zo zijn dat er in het ene gebouw iets kan wat elders geen optie is.  

Wat directeur Maarten Askamp betreft zijn er maar twee mogelijkheden: óf iets gaat veilig en voorzichtig óf het gaat niet door. Een middenweg is er niet. “Niemand zit erop te wachten om geïnfecteerd te raken. Het virus is niet weg. Het besmettingsgevaar blijft.”

Gepubliceerd op: 
15 mei 2020