De koersbal rolt bijna overal

Deel deze pagina
Zangkoren, schilderles, sjoelen, buurtrestaurant, meidenclubs, inloop, kerstbrunch, toneel, creaclubs, Engelse les, Glitter Frizza, hulpdiensten, bewegen voor ouderen, biljarten, burgers voor burgers, spelletjesmiddag en bloemstukken maken.

Het is een willekeurige greep uit het activiteitenaanbod van de dorpshuizen en jongeren- en wijkcentra in onze gemeente. Ik noem koersballen apart. Want dat is misschien wel de meest populaire bezigheid, zo heb ik ondervonden tijdens mijn dorpentocht.
 
Na mijn scholentoer in 2019 ben ik in oktober begonnen aan een nieuwe rondreis door de gemeente. Deze voert me langs alle ontmoetingsplekken waarvoor ik als wethouder vastgoed verantwoordelijk ben.
Ik ga al die gebouwen, een stuk of 35, niet af om te checken of de toiletten schoon zijn, of de duurzaamheid op peil is en of alles strak in de lak staat. Ik maak deze dorpentocht vooral om de bezoekers, beheerders en vrijwilligers te ontmoeten.
Zo kom ik rechtstreeks, ongefilterd, niet via nota’s of door een briefing van een ambtenaar aan de weet wat de inwoners, u dus, bezighoudt. Waar ze van balen, waar ze blij van worden. Dat is waarom ik het een dorpentocht noem en geen vastgoedtoer. Door de gesprekken die ik met andere bezoekers heb, krijg ik ook een indruk van hun tevredenheid over het activiteitenaanbod. Eén ding is al duidelijk, ik zei het net al, een dorpshuis of wijkcentrum, in welke kern het ook staat, doet er goed aan een koersbalmat, voor de Australische variant op jeu de boules, paraat te hebben.

Ik breng op sommige dagen wel twee tot drie bezoeken op verschillende tijdstippen en bijna altijd rolt er dan wel ergens een koersbal. Hoewel ‘rollen’ niet helemaal het goede woord is. De ballen in kwestie, die verdomd veel lijken op Edammer kaasjes, hebben namelijk hun zwaartepunt niet in het midden, met -voor minder ervaren spelers- zeer vreemde effecten als gevolg.

Maar voor het overige is wat ik tegenkom zeer divers. Geen dorpshuis, jongerencentrum of wijkcentrum is hetzelfde. Dat Maatvast 26 van onze locaties beheert en exploiteert, doet aan die eigenheid vrijwel niets af. HEMA- en AH-filialen zijn dikwijls inwisselbaar, onze ontmoetingsplekken zijn dat zeker niet. Ons vastgoed is een indrukwekkende weerspiegeling van de bonte eenheid die Haarlemmermeer is.
Het is ook daarom dat ik me nog geen moment heb verveeld tijdens mijn dorpentocht. Ik word er flink wijzer van en geniet er stiekem ook met volle teugen van. Sowieso wil ik als wethouder niet in mijn kamer blijven plakken. Want er zit ook, net als bij de scholentoer, een ideologische drijfveer achter deze rondreis: hoe meer contact met de inwoners hoe beter. Geen kloven, geen ivoren torens en daarom ook geen rode lopers voor mij uitrollen als ik bij een dorpshuis aanklop.

Dat ik met deze dorpentocht ook een portefeuille als vastgoed tot leven breng, bevalt mij goed. Natuurlijk zorg ik er als wethouder voor dat alles er zo fris en fruitig bij staat als mogelijk maar de vastgoedportefeuille draait wat mij betreft niet alleen om de stenen maar ook, zoals eigenlijk elke portefeuille, om de mensen.
En het stralende middelpunt in menige kern of wijk is toch dat dorpshuis of wijkcentrum. Ik schiet al aardig op met de dorpentocht. Ik heb nog een paar etappes te gaan. Misschien kom ik u nog tegen. Gewoon bij de koffie. Of bij koersbal. Wie zal het zeggen?
 

Gepubliceerd op: 
10 feb 2020