Participanten aan het woord

In een reeks van interviews stellen participanten zich voor aan hun dorpsgenoten. Zij hebben een sleutelrol bij de participatie rond Lijndenhof - Groene Singel, de vernieuwing van het dorpscentrum en geven advies over de relatie tussen de gebiedsontwikkeling en Badhoevedorp als geheel. Deze portretten zijn onder andere gemaakt door Shirley Herts. Shirley is in het dagelijks leven verandermanager en daarnaast zet ze zich in voor het platform Badhoevedorp.

Begeleidingsgroep Centrumgebied

Nick van Eijk: ‘Zonder vertrouwen moet je niet in zo’n club gaan zitten’

Begeleidingsgroep Lijndenhof-Groene Singel

Yvonne de Boer  'Participatie omwille van mijn kinderen'


Nick van Eijk: ‘Zonder vertrouwen moet je niet in zo’n club gaan zitten’



Nick van Eijk praat al een half jaar samen met de gemeente over de toekomst van het dorpscentrum. Foto: Jur Engelchor
 

“Je moet er wel een béétje vertrouwen in hebben”, zegt Nick van Eijk. Hij maakt deel uit van de Begeleidingsgroep voor het Centrum van Badhoevedorp.


Net als de andere inwoners, winkeliers en ondernemers en vertegenwoordigers van de vereniging Dorpsraad Badhoevedorp die hierin zitten, praat hij al ruim een half jaar mee over het toekomstige centrum van zijn dorp.
 

"Als je de boel wantrouwt, moet je niet participeren, dan moet je niet in zo’n club zitten."

Ja en amen

In de begeleidingsgroep worden plannen bedacht om het centrum rondom het Lorentzplein te verbeteren. Winkels en supermarkten zijn daarbij onderwerp van gesprek maar zeker niet het enige. Tussen de Kamerlingh Onneslaan en de PA Verkuijllaan komt nu de A9 is omgelegd een gebied vrij voor onder meer woningen. Ook de recreatieve route door het gebied is onderwerp van gesprek in de begeleidingsgroep. Nick van Eijk, die zelf in één van de drie wooncomplexen (Zuiderbogen) aan de Franklinstraat woont, neemt als deelnemer een constructieve opstelling in. Maar dat betekent niet, maakt hij duidelijk, dat zijn inbreng alleen maar uit 'ja en amen' bestaat. De kwieke, sympathieke 84-jarige Badhoevedorper die, zo zegt hij zelf, veel waarde hecht aan omgangsvormen, beleefdheid en fatsoen toont zich juist een kritische inwoner die niet direct in de houding schiet zodra hij met 'de overheid' krijgt te maken. Hij koestert zijn portie gezonde achterdocht, zegt hij, voortgekomen uit ervaringen in het verleden. Dat voorkomt al te grote teleurstellingen, legt hij uit en het houdt hem scherp.
 

Realist

Nick van Eijk toont zich ook een realist. Hij begrijpt dat de ontwikkeling van het nieuwe winkelcentrum en de beoogde woningbouw ook veel met geld hebben te maken. Hij weet dat de gemeente in de omlegging van rijksweg 9 zo’n 100 miljoen euro heeft geïnvesteerd.
 

"Logisch dat de gemeente van dat geld zo veel mogelijk wil terugzien."


Hij begrijpt ook dat mede als gevolg van dat gegeven participeren niet hetzelfde is als je wensenlijstje indienen en de gemeente succes wensen met het vervullen van die wensen.
 

"Alles wordt genoteerd. Dat wel. Maar niet alles wordt gerealiseerd. Dat snap ik donders goed."

"Daar komt nog bij dat in de begeleidingsgroep ook niet iedereen het met elkaar eens is. Er liggen dus verschillende wensenlijstjes op tafel."

 

Band

"Natuurlijk ben ik blij dat die rijksweg nu uit ons dorp is. Maar die vreugde leidt er bij mij niet toe - en ook bij andere Badhoevedorpers niet - dat ik alles wat ervoor in de plaats komt, voor zoete koek slik. Mijn vrouw en ik wonen hier nu 48 jaar. In zo’n lange periode bouw je een band op. Met het dorp, met andere Badhoevedorpers, met winkeliers. Ik ben ook van het type dat bij voorkeur boodschappen doet in Badhoevedorp. Ik betreur dan ook het verdwijnen van bepaalde winkels. Dat is mede het gevolg van internet. Maar dat mensen via hun computer spullen aanschaffen, houd je niet tegen. Die band die ik heb met het dorp is mijn drijfveer bij het participeren. Ook al ga ik op lang niet alle punten mijn zin krijgen, ik blijft erin zitten. Je moet blijven praten, blijven proberen."

 

Voorgekookt?

Hoewel hij tot dusverre best te spreken is over de sfeer, de gang van zaken in de begeleidingsgroep en de betrokken ambtenaren komen bij hem af en toe toch vragen als deze naar boven borrelen:
 

"Zou de gemeente niet méér weten? En is niet alles al voorgekookt?" 


Maar om deze vragen met ‘ja’ te beantwoorden, gaat hem te ver. Hij gunt de gemeente nog steeds het voordeel van de twijfel.
 

"Door de bank genomen is mijn indruk dat we met elkaar al het nodige hebben ingebracht. En dat er wordt geluisterd.""Wel vond ik in het begin dat er van de kant van de gemeente te snel dingen werden afgekapt. Onder het motto: dat kost te veel geld. Ik denk dan: laat het opborrelen. Uiteindelijk belanden we toch allemaal weer met onze voeten op de grond."

 

Communiceren

De beperkingen bij het participeren, zegt Nick van Eijk, in ambtenarenland en in de politiek dikwijls aangeduid met ‘de kaders’ zijn luid en duidelijk met de leden van de begeleidingsgroep doorgenomen.
 

"Maar nog niet of in elk geval onvoldoende met de rest van Badhoevedorp. Daarover zou de gemeente meer en beter moeten communiceren." 

Hij merkt ‘bij de borrel of op straat' dat zijn dorpsgenoten lang niet altijd op de hoogte zijn van de voorgeschiedenis van de omlegging van de rijksweg. Die onwetendheid, gekoppeld aan het feit dat de begeleidingsgroep niet in het openbaar opereert, kan leiden tot indianenverhalen die steevast veel ophef veroorzaken. Ook het feit dat het lokale medialandschap in Badhoevedorp uitdunt, speelt een rol.

Nick van Eijk:
 

"Het Witte Weekblad is weg. De Westerpost is er nog maar bevat nieuws over Sloten en niet over Badhoevedorp. Blijft over HCnieuws. Die wordt echter slecht bezorgd. Kortom, telkens als er wat berichtgeving is over de begeleidingsgroep, al is het maar een ingezonden brief of een klein stukje, dan heeft dat een enorme impact. Of wat er nu geschreven staat, klopt of niet."

 

Kulverhaal

"Dan lees je dat er is gelekt uit de begeleidingsgroep en dat er flats van zeven verdiepingen bij het centrum komen en dat alles alleen maar om geld draait. Ik denk dan: als wat er wordt geschreven de waarheid is, hoe erg is dan lekken? En als over hetgeen is gelekt nog nooit zo is gesproken, dan is het toch een kulverhaal? Maar bij gebrek aan informatie en kennis gaan zulke verhalen een eigen leven leiden."

Nick van Eijk maakt ook het omgekeerde mee: dat hij op straat tegen informatie en nieuws aanloopt waarover in de begeleidingsgroep met nog geen woord is gesproken. Dat alles bij elkaar zet hem aan tot dit advies aan de gemeente:
 

"Vertel aan de andere inwoners méér over de plannen voor het centrum. Komen er appartementen boven de winkels? Waar? En hoe hoog dan?"


Yvonne de Boer: 'Participatie omwille van mijn kinderen'

Foto Yvonne de Boer

Foto: Yvonne de Boer

Yvonne de Boer neemt deel aan de begeleidingsgroep Lijndenhof-Groene Singel. Ze vertelt over haar band met Badhoevedorp en de reden dat ze deelneemt aan de participatie. Haar grootste drijfveer is informatie ophalen voor haar kinderen en een goed beeld krijgen van de veranderingen.

Van Aalsmeer naar Badhoevedorp

"Ik ben sinds 1973 getrouwd met een Badhoevedorper. Na ons trouwen zijn we in Aalsmeer gaan wonen. Daar woonden we twee jaar voordat we gingen rondkijken naar een grotere eengezinswoning. Het wonen was gezellig in Aalsmeer dus in eerste instantie keken we daar."

"Toen echter bleek dat de woning die wij op het oog hadden net was verkocht, richtten we onze blik op Badhoevedorp. We gingen daar gewoon even kijken. Mijn schoonouders woonden daar namelijk nog. Het was op eerste paasdag. We zagen een woning aan de Ohmstraat die wij uiteindelijk kochten en daar hebben we 14 jaar gewoond."

Nieuwe woningen aan de Leibnizstraat

"We hoorden dat de school in de Leibnizstraat gesloopt zou worden en dat er nieuwe woningen zouden worden gebouwd. Ik besprak met mijn toenmalige buurvrouw dat de nieuwe woningen geen garage hadden en dat er mogelijk parkeerproblemen zouden ontstaan in de omliggende straten. Dat bleek achteraf niet zo te zijn. Maar toen ik in de krant een advertentie zag voor de uitgifte van vrije kavels in Badhoevedorp ben ik daar achteraan gegaan. Na het kopen van een kavel en het bouwen van het huis zijn we in 1990 verhuisd.

Zoon naar nieuwe Park Quatrebras

" Ik zag de borden voor het nieuwe Park Quatrebras al in 2014. Er stonden twee bouwmaatschappijen op: AM en Bohemen. Ik heb twee zonen die nog bij mij thuis woonden. Dus ik zei: ‘Ga je inschrijven.’ De reactie was: ‘dat zal toch niet te betalen zijn.' Onze gedachte was dat de kosten van de A9 over de woningen uitgesmeerd zou worden. Mijn advies was om toch gewoon in te schrijven, want het zou nog een paar jaar duren voordat de woningen gebouwd werden. Als je maar zorgt dat je bij de eerste inschrijvers hoort."

"Ik heb ook nog de ontwikkelaar benaderd om te vragen hoe het allemaal werkte. Of er bijvoorbeeld nog een makelaar bij betrokken was.  Mijn ene zoon heeft zich heel verstandig ingeschreven. De ander niet. Ondertussen hadden wij al een aantal keer contact gehad met Bohemen voor informatie. Van Bohemen kreeg mijn zoon uiteindelijk de uitnodiging om het woningplan te komen bekijken."

"U komt in aanmerking voor een woning, kreeg mijn zoon te horen. Het ging inderdaad bij de toewijzing van de woningen van Bohemen op eerste inschrijving. Wie zich het eerst had ingeschreven, kreeg voorrang. Mijn zoon had dus geluk." 

Waarom neem je deel aan de participatie?

"De plannen voor de woningen werden op verschillende zaterdagen gepresenteerd. De gemeente vroeg mensen om deel te nemen aan de participatiegroepen. Ik dacht: ‘Dat is misschien wel leuk. Even horen hoe dat zit.’ Ook mijn buurman, Jan Jacobse, zat in de begeleidingsgroep."

"Ik heb ook een gesprek gehad met de omgevingsmanager van de gemeente. De omgevingsmanager nodigde mij uit om te komen kijken en ideeën in te brengen voor de Groene Singel bij Lijndenhof. Op deze manier van participeren kom je een beetje dichterbij het geheel, ben je beter op de hoogte en weet je meer over hoe de Groene Singel eruit gaat zien."

"Ik vond dat er duidelijke inspraak was. Zo kon je al je vragen stellen; er werd naar geluisterd. De landschapsarchitect van Copijn was samen met een collega bij elke bespreking aanwezig om uitleg te geven."

Wat hoop je te bereiken met deelname aan de begeleidingsgroep?

"Een goed idee krijgen over hoe de Groene Singel en de omgeving van Quatrebras eruit gaat zien. Informatie halen; door vragen te stellen en actief te zijn. Dan kon ik daar wat over vertellen aan mijn zonen en ook aan mensen in de buurt die wisten dat ik deelnam aan de participatie. Ik kan de mensen informeren als ze daarnaar vragen."